مدح اهل بيت ( ع ) : 1 - قوم سماؤهم السيوف و أرضهم * أعداؤهم و دم النّحور بحورها 2 - يستمطرون من العجاج سحائبا * صوب الحتوف على الزحوف مطيرها 3 - و حنادس الفتن التى إن أظلمت * فشموسها آرائهم و بدورها 4 - ملكوا الجنان بفضلهم فرياضها * طرّا لهم و خيامها و قصورها 5 - و إذا الذّنوب تضاعفت فبحبّهم * يعطى الأمان أخا الذنوب غفورها 6 - تلك النجوم الزّهر فى أبراجها * و من السنين بهم تتمّ شهورها « 1 » 1 - من از قومى سخن مىگويم كه آسمانشان شمشير و زمينشان دشمنان و خون گلوهاى دشمنان درياهاى آنانست . 2 - از گرد و غبار نبرد به عنوان ابر ، باران مىطلبند . باران مرگ بر گروه دشمنانشان . 3 - و چون تاريكىهاى فتنه ، تيرگى فزايد ، خورشيد و ماه آن را آراء و افكارشان تشكيل دهد . 4 - به فضل اينان مىتوان بهشت را خريد و باغهاى آن‌همه و خيام و قصورشان از آن آنها است . 5 - وقتى گناهان متراكم شد به مهر آنان گنهكار مىتواند غفران يابد . 6 - اينان اختران رخشان در برج‌هاى فلك و سال ، به تعداد آنان ماههايش تكميل مىشود .

--> ( 1 ) - الغدير ؛ ج 3 ، ص 398 .